Przyznam, że trochę zdziwiło mnie, kiedy przeczytałam, że „Bardzo głodnej gąsienicy” Erica Carle’a zarzuca się czasami promowanie obżarstwa. Oczywiście można spojrzeć na tę historię właśnie w ten sposób - w końcu tytułowa bohaterka przez sporą część książki po prostu je. I je. I je… A po wyjątkowo obfitej sobotniej uczcie zaczyna boleć ją brzuch. Tylko czy naprawdę o obżarstwo tutaj chodzi?

Co dzieje się z ulubioną zabawką, kiedy nagle znika bez śladu? Być może wcale nie wpadła pod kanapę ale po prostu pożyczył ją sobie jakiś mały, uroczy potworek. Taką sugestią rozpoczyna się przygoda z książką „Potworki”. To kolorowa historia, która zachwyci pomysłem, humorem i sympatycznym podejściem do dziecięcych strachów.

Kto zabił Zająca? Od tego pytania zaczyna się historia, która od pierwszych stron wciąga czytelnika w wir śledztwa. A Zając nie dość, że zostaje zamordowany, ale jeszcze zjedzony. Na miejscu zbrodni pozostaje jedynie kupka futra, kilka kosteczek i dosyć jednoznaczna plama. Trudno o bardziej dosadny początek książki skierowanej do młodszych odbiorców, prawda?

Czytając tę książkę, można się poczuć tak, jakby wędrowało się przez starą, walijską legendę. Magia przeplata się tutaj z codziennością, a każda kolejna strona wzmaga poczucie niepokoju, wzbudza coraz większą ciekawość i zachęca do okrywania tajemnic. "Jeżynowy Lis. Tajemnica Krańca świata" to książka z serii tych, przy których trudno jest przerwać czytanie. To opowieść o niezwykłym kluczu, który otwiera drzwi do innych światów: mrocznych, fascynujących i pełnych sekretów.

Książki Marty Kisiel mają w sobie coś, co trudno jednoznacznie nazwać. Jest w nich lekkość, humor i magnetyzm, który sprawia, że trudno je odłożyć na półkę po kolejnym przeczytanym rozdziale. "Małe Licho i tajemnica Niebożątka" to moje kolejne spotkanie z jej twórczością i jestem przekonana, że nie ostatnie. To historia skierowana do młodszych czytelników, ale - jak to często bywa z dobrą literaturą dziecięcą - niesie przesłanie, które trafia również do dorosłych. Autorka z

Historia rozpoczyna się wraz z nadejściem wiosny. Razem ze zmieniającą się przyrodą następują też zmiany w sąsiedztwie głównych bohaterów książki. Do domu obok wprowadzają się Oni. Nie wiemy dokładnie kim są, ale możemy mieć pewność co do jednego: w rodzicach Pawła (a zwłaszcza w jego tacie) wzbudzają najpierw niepokój, a z każdą kolejną informacją płynącą z telewizji – lęk. W końcu ojciec decyduje się na radykalny krok i postanawia wybudować mur odgradzający ich od sąsiadów.

Niektóre książki w wyjątkowo naturalny sposób łączą przygodę, humor i walor edukacyjny —„Malinka Wombat i Koala” to właśnie jedna z takich pozycji. To było nasze pierwsze spotkanie z małą reporterką Malinką, ale już po kilku stronach wiedziałyśmy, że z pewnością nie ostatnie. Z przyjemnością sięgniemy po kolejne historie z tej serii.

Niektóre książki dla dzieci, mimo, że przeznaczone dla najmłodszych, trafiają prosto w serce dorosłego czytelnika. Do takich tytułów bez wątpienia należą „Jak dobrze mi z Tobą” i „Jestem wdzięczny, że Cię mam” - dwie pozycje z czułej serii Przytulanki wydawnictwa Wilga. To książki o byciu razem, przyjaźni, miłości i wdzięczności za tę drugą osobę, dzięki której każdy dzień jest piękną przygodą.

Są takie książki, które naprawdę mocno chwytają za serce. „Jutro będę dzielny” to jedna z tych historii. Wzrusza, daje do myślenia i zostaje z czytelnikiem na długo. To opowieść o cierpliwości, zaufaniu i o tym, że każde dziecko ma prawo do własnego tempa.

„Dentysta, który bał się dzieci” to przewrotna, pełna humoru opowieść, która wywraca do góry nogami dobrze dzieciom znany schemat: tym razem to nie dziecko boi się dentysty, ale… dentysta boi się dzieci. I to bardzo! Na samą myśl o małych pacjentach pocą mu się dłonie, głos drży, wyobraźnia płata figle, a to wszystko - jak możemy sobie wyobrazić - nie pomaga w pracy stomatologa. Ta prosta zamiana ról okazuje się kluczem do oswajania dziecięcych lęków związanych z wizytą u den

Byliście kiedyś w Wenecji? Ja nie. A przecież trzeba się spieszyć, bo może nadejść dzień, w którym to miasto zniknie pod wodą. Zapraszam więc w podróż do Wenecji, ale nie tej znanej z pocztówek i przewodników. To Wenecja wyobrażona, krucha, taka, jaką może stać się w przyszłości. Chcę opowiedzieć Wam o książce subtelnej, pięknej wizualnie i mądrej. Takiej, która nie moralizuje, ale delikatnie zaprasza do refleksji.